TechTVZone

ปรับภาพทีวีด้วยตาโดยไม่มีเครื่องวัดสี เริ่มจากค่าไหนก่อน

ปรับภาพทีวีด้วยตาโดยไม่มีเครื่องวัดสี เริ่มจากค่าไหนก่อน
ที่มา: Wikimedia Commons

พอได้ทีวีเครื่องใหม่มา สิ่งแรกที่มือไวๆ มักทำคือเข้าเมนูภาพแล้วดันความสดของสีกับความคมขึ้นไปจนสุดแถบ เพราะตอนนั้นภาพดูจัดจ้านและชัดเหมือนหลุดออกมาจากจอ แต่ดูไปได้สักพัก หน้าคนเริ่มแดงเหมือนตากแดดมาทั้งวัน หญ้าในสนามฟุตบอลเขียวสะท้อนแสง และรอบตัวละครมีเส้นขาวบางๆ ล้อมเป็นขอบ ภาพที่ดูว่าชัดกลับเหนื่อยตากว่าเดิม

การปรับภาพให้ดูสบายและใกล้กับที่ผู้สร้างตั้งใจ ไม่จำเป็นต้องมีเครื่องวัดสีหรือจ้างช่างเสมอไป ใช้ตาของตัวเอง เวลาว่างหนึ่งช่วง และลำดับที่ถูกต้องก็ได้ผลดีพอสำหรับการดูในบ้าน ชื่อเมนูในแต่ละยี่ห้อต่างกัน ให้เทียบกับคู่มือหรือหน้าซัพพอร์ตของผู้ผลิตประกอบ

ก่อนเริ่ม ให้ปรับในสภาพห้องที่ดูบ่อยที่สุด ถ้าดูตอนกลางคืนเป็นหลักก็ปรับตอนกลางคืน และเปิดทีวีทิ้งไว้สักพักให้ภาพนิ่งก่อน

1. เลือกโหมดภาพตั้งต้นที่ใกล้ความจริงที่สุด

โหมดภาพสำเร็จรูปคือจุดเริ่มที่สำคัญที่สุด โหมดสดใส (Vivid / Dynamic) ถูกออกแบบให้ดึงดูดสายตาในร้านที่ไฟสว่างจ้า ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับห้องนั่งเล่น ให้เปลี่ยนไปใช้โหมดภาพยนตร์ (Movie / Cinema) หรือโหมดผู้สร้างภาพยนตร์ (Filmmaker Mode) ถ้าเครื่องมี โหมดเหล่านี้ตั้งค่าใกล้มาตรฐานไว้ให้แล้ว การปรับต่อจากตรงนี้จะง่ายกว่าเริ่มจากโหมดสดใสมาก

ถ้ายังไม่ได้ผ่านขั้นตั้งค่าครั้งแรกให้เรียบร้อย อ่านขั้นตอนตอนเปิดเครื่องใหม่ที่ไม่ควรกดข้ามก่อน เพราะบางเครื่องตั้งเป็นโหมดหน้าร้าน (Store / Demo) ไว้ ซึ่งจะเด้งกลับไปเป็นภาพจ้าทุกครั้งที่เปิดใหม่

2. ดึงอุณหภูมิสีให้อุ่นขึ้น

อุณหภูมิสี (Color Temperature / Color Tone) กำหนดว่าสีขาวในภาพจะออกฟ้าหรือออกเหลือง ค่าจากโรงงานหลายเครื่องตั้งไว้ทางเย็นเพื่อให้ภาพดูสว่างสะอาด แต่ทำให้หน้าคนซีดและฉากกลางคืนเป็นสีฟ้าจัด

ให้ลองเลือกค่าโทนอุ่น (Warm) ช่วงแรกจะรู้สึกว่าภาพเหลือง เพราะตาชินกับสีฟ้ามานาน ให้ดูต่อสักพักแล้วเทียบกับกระดาษขาวหรือเสื้อขาวในฉาก ตาจะค่อยๆ ปรับจนสีขาวกลับมาเป็นขาวที่ดูเป็นธรรมชาติ

3. ตั้งความสว่างและคอนทราสต์ให้เห็นทั้งเงาและแสง

ส่วนนี้ต้องใช้ภาพที่มีทั้งส่วนมืดและส่วนสว่าง ภาพทดสอบจากแหล่งที่เชื่อถือได้ เช่น แผ่นหรือไฟล์ทดสอบภาพที่ทำมาสำหรับปรับจอโดยเฉพาะ ช่วยได้มาก ถ้าไม่มี ให้ใช้ฉากจากภาพยนตร์ที่คุ้นเคยซึ่งมีทั้งกลางคืนและท้องฟ้าสว่าง

ค่าความสว่างในเมนูของหลายเครื่องจริงๆ แล้วควบคุมระดับสีดำ ปรับจนส่วนที่ควรดำดูดำสนิท แต่ยังเห็นรายละเอียดในเงา เช่นรอยพับของเสื้อสีเข้ม ส่วนคอนทราสต์ควบคุมฝั่งสว่าง ปรับจนก้อนเมฆหรือเสื้อขาวยังมีรายละเอียด ไม่กลายเป็นก้อนขาวโพลน ถ้าฉากมืดยังมืดตื้อ มีวิธีไล่เช็กเพิ่มเติมในการแก้ฉากกลางคืนในหนังที่มองไม่เห็นอะไรเลย

แสงไฟหลังจอ (Backlight) หรือความสว่างของแผงจอ เป็นคนละค่ากับข้างบน ให้ปรับตามความสว่างของห้อง ห้องสว่างตั้งสูง ห้องมืดลดลง ชนิดของจอก็มีผลกับวิธีปรับ เพราะจอที่มีไฟส่องหลังกับจอที่พิกเซลเปล่งแสงเองตอบสนองไม่เหมือนกัน รายละเอียดดูได้จากบทเทียบเทคโนโลยีจอสามตระกูลที่คนนิยม

4. ลดความคมลงจนขอบไม่แข็ง

ความคม (Sharpness) ไม่ได้เพิ่มรายละเอียดจริงในภาพ แต่เป็นการเน้นขอบให้ตัดกันมากขึ้น ค่าสูงทำให้เกิดเส้นขาวรอบวัตถุ ผิวหน้าดูหยาบ และจุดรบกวนในภาพเด่นขึ้น

ให้หาฉากที่มีเส้นขอบชัด เช่นขอบหลังคาตัดกับท้องฟ้า แล้วค่อยๆ ลดค่าลงจนเส้นขาวรอบขอบหายไป แต่ภาพยังไม่นุ่มจนเบลอ หลายเครื่องจุดที่ดีที่สุดอยู่ต่ำกว่าที่คิด หรือในโหมดภาพยนตร์ตั้งมาเหมาะแล้ว

5. ปิดตัวช่วยที่ทำมากเกินจำเป็น

ทีวียุคใหม่มีฟังก์ชันประมวลผลภาพหลายตัว ซึ่งบางตัวเปลี่ยนภาพจนต่างจากต้นฉบับ ตัวที่ควรลองปิดก่อนคือ

จำไว้ว่าทีวีหลายเครื่องเก็บค่าภาพแยกตามอินพุต ค่าที่ปรับไว้กับช่อง HDMI ของกล่องรับสัญญาณ อาจไม่ไปถึงแอปในตัวเครื่องหรือเครื่องเล่นเกม ต้องเข้าไปตรวจหรือคัดลอกค่าไปใช้กับอินพุตอื่นด้วย

การปรับด้วยตาแบบนี้ไม่ต่างจากการฝึกฝนด้วยหู ที่ไม่จำเป็นต้องมีเครื่องมือครบทุกชิ้นถึงจะได้ผล คนที่เล่นกีตาร์ตามแท็บมาโดยตลอดโดยไม่ได้อ่านโน้ตเต็มก็เล่นได้ไพเราะ ถ้าฟังอย่างตั้งใจและรู้ว่ากำลังปรับอะไรอยู่

ก่อนแตะค่าใดๆ ให้หยิบมือถือถ่ายรูปหน้าเมนูภาพเดิมเก็บไว้ทุกหน้า หรือจดค่าลงกระดาษ ถ้าปรับไปแล้วรู้สึกว่าแย่กว่าเดิม จะได้ย้อนกลับได้ทันทีโดยไม่ต้องรีเซ็ตทั้งเครื่อง